Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

Οι άνθρωποι του Προέδρου

Ο Κώστας Καραμανλής τείνει να γίνει αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Είναι ένας άνθρωπος που έχει προσφέρει στον κόσμο ανάμεικτα συναισθήματα.
Όταν εκλέχθηκε Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ήταν πολύ νέος για τα δεδομένα της πολιτικής ζωής της Ελλάδας και "ανώριμος" κατά πολλούς. Αυτοί που τον υποστήριξαν, και εν τέλει τον εξέλεξαν, ρίσκαραν επιλέγοντας κάποιον νέο πολιτικό χωρίς καμία εμπειρία λόγω του ονόματος του και κυρίως για να αποφύγουν να στηρίξουν τους υπόλοιπους διεκδικητές.

Αφού ο Καραμανλής έκανε πολλά αστεία επικοινωνιακά λάθη (barman σε party νέων, ποδόσφαιρο με την camera στο γήπεδο κτλ), ως ευφυής άνθρωπος "ωρίμασε", συνειδητοποίησε ότι βρίσκεται στην Ελλάδα και έκοψε τα ανόητα αμερικανόφερτα παιχνίδια. Έδειξε πως μπορεί να πάρει αποφάσεις, να παράξει πολιτική, να διοικήσει το κόμμα (κυρίως με τη συμβολή του Μεϊμαράκη) και το σημαντικότερο, να εμπνεύσει τους πολίτες με συνέπεια να πάρει εκλογές. Είχε τον σεβασμό και την υποστήριξη όλων των Νεοδημοκρατών και εκλέχθηκε πρωθυπουργός μετά από δική του σκληρή προσπάθεια.

Σε λίγες μέρες τερματίζεται και τυπικά η θητεία του, μιας και ουσιαστικά την έχει τερματίσει ο ίδιος από τις 5 Οκτωβρίου, μετά την εκλογική συντριβή της ΝΔ. Αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν η αφορμή ώστε πολλοί υποστηρικτές και "υποστηρικτές" της κεντροδεξιάς παράταξης να τον αποκηρύξουν και να αναφερθούν σε αυτόν με τα χειρότερα λόγια εκφράζοντας χείριστα συναισθήματα.

Το μεγαλύτερο επίτευγμα του ήταν ότι τον Μάρτη του 2004 είχε εμπνεύσει όλους τους Έλληνες και τους προσέδωσε την ελπίδα για ουσιαστική πολιτική αλλαγή, ανεξάρτητα από το εάν είχαν ψηφίσει ΝΔ ή κάποιο άλλο κόμμα. Το μεγαλύτερο του σφάλμα ήταν ότι πέταξε στα σκουπίδια την ιστορική αυτή ευκαιρία, που είχε με τη στήριξη όλων των πολιτών, να σημαδέψει την σύγχρονη ελληνική ιστορία με μία περίοδο νέας προσέγγισης της δημόσιας διοίκησης, νέου ορθολογικού πολιτικού σχεδιασμού, νέου πολιτικού ήθους και τακτικών και, κατά συνέπεια, μετασχηματισμού της ελληνικής κοινωνίας.
Η προσωπική μου γνώμη με δύο κουβέντες είναι ότι ο Καραμανλής ήταν καλός πολιτικός και καλός αρχηγός κόμματος αλλά έκανε λάθη. Για τα λάθη του ευθύνεται το περιβάλλον και οι συμβουλές του σε αυτόν. Από τις εξυπνακίστικες συμβουλές των πρώτων ετών, μέχρι την πολίτική εξαφάνιση κατά την πρωθυπουργική θητεία και την υιοθέτηση της άποψης "ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό" ευθύνη έχουν οι άνθρωποι που τον πλαισίωναν. Είναι αυτονόητο πως δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Όφειλε να επιλέξει τους κατάλληλους και να αποφύγει τις κακοτοπιές.

Πρώτου βιαστείτε να σκεφτείτε ότι είναι το άρθρο αυτό είναι άκαιρο ή ότι είναι πολιτικό μνημόσυνο για κάποιον που φεύγει, σας λέω πως είναι απόλυτα σχετικό με την εκλογή Προέδρου στην Νέα Δημοκρατία την ερχόμενη Κυριακή. Είναι σχετικό διότι όπως έχω πει κατ' επανάληψη σε τούτο εδώ το βήμα, την Κυριακή οι Έλληνες πολίτες καλούνται στην ουσία να επιλέξουν πιθανό μελλοντικό πρωθυπουργό. Αναφέρομαι σε Έλληνες πολίτες και όχι σε Νεοδημοκράτες διότι πρώτον αυτή είναι η κοινή ιδιότητα όλων ημών και δεύτερον διότι πιστεύω ακράδαντα ότι αυτό είναι το πνεύμα που θα πρέπει να διακρίνει αυτούς που σκέπτονται εάν πρέπει να οδεύσουν προς την κάλπη.

Με λίγα λόγια λοιπόν οι πιθανοί ψηφοφόροι της Κυριακής δεν πρέπει στιγμή να ξεχάσουν ότι οι άνθρωποι που πλαισίωσαν τον Κώστα Καραμανλή στο πρωθυπουργικό γραφείο και στο κόμμα, οι άνθρωποι που τον καθοδήγησαν σε λάθος αποφάσεις, οι άνθρωποι που του έδιναν ελλιπή ή λανθασμένη πληροφόρηση στηρίζουν τον Σαμαρά. Στηρίζουν τον μοναδικό από τους τρείς υποψηφίους αρχηγούς του κόμματος που δεν στήριξε τον Καραμανλή ποτέ κατά τη διάρκεια της θητείας του.

Αναμφίβολα πρόκειται για έναν συνδυασμό που σκοτώνει… τη Νέα Δημοκρατία δυστυχώς. Ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω.

ΠΗΓΗ: periergospapagalos

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου