Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος κάνει θριαμβευτικά την εμφάνισή του στο προσκήνιο της Παγκόσμιας Ιστορίας στις 10 Μαρτίου 1996 μ.Χ. Τότε υπογράφει ως Δήμαρχος Αθηναίων με το Δήμαρχο της Σπάρτης τη «Διακήρυξη Λήξεως του Πελοποννησιακού Πολέμου» στην πρωτεύουσα της Λακεδαίμονος.
Η δεύτερη παρουσία του στην Παγκόσμια Ιστορία γίνεται με την αλλαγή της σημαίας του Δήμου. Αντικατέστησε τη σημαία με τη θεά Αθηνά, προστάτιδα της πόλης, με άλλη στην οποία δεσπόζει ο σταυρός, μόνο που μοιάζει με εκείνη της Πυροσβεστικής. Μη νομίσετε ότι είναι τυχαία ενέργεια. Τη συνέχισε αργότερα (15/12/2000), όταν ίδρυσε το «Κόμμα Ελευθέρων Πολιτών» (ΚΕΠ), χωρίς να παραιτηθεί από Δήμαρχος. «Δεν αυτοπροσδιοριζόμαστε ως αντίπαλοι κανενός», δήλωνε τότε με το γνωστό στομφώδη, ουδέτερο λόγο του -όμως, στην πράξη στάθηκε πιστά στο πλευρό του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στο θέμα των ταυτοτήτων -και όχι μόνο. Στο Δήμο Αθηναίων εξελέγη δυο φορές. Τη δεύτερη θριάμβευσε. Εκλέχτηκε με την πρώτη ψηφοφορία, αφού ο κ. Μπέης και το βαθύ ΠΑΣΟΚ είχαν υπονομεύσει την επίσημη υποψήφια του κόμματος (μαζί και του ΣΥΝ) Μαρία Δαμανάκη. Από τις δυο αυτές θητείες του, μου έμειναν στη μνήμη τα κάγκελα, τα σιντριβάνια και η ετήσια έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη που έδωσε στη δημοσιότητα στις 30/1/2001 ο τότε Συνήγορος Νικηφόρος Διαμαντούρος. Εκεί ανέφερε ότι τον μεγαλύτερο αριθμό υποθέσεων κακοδιοίκησης (12,2%) τον συγκέντρωσε ο Δήμος Αθηναίων.
Στα θέματα οικονομίας, συναντήθηκε νωρίς με τον κ. Σαμαρά και το ΚΚΕ, όταν άσκησε σκληρή κριτική ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των ναυπηγείων Σκαραμαγκά. Με τον κ. Σαμαρά συναντήθηκε και στον ακραίο εθνικισμό, όταν εναντιώθηκε στην αποστολή στρατιωτικής δύναμης στη FYROM –στα πλαίσια του ΝΑΤΟ– την εποχή που διακυβευόταν η ίδια η ύπαρξη της χώρας αυτής από τον εσωτερικό πόλεμο μεταξύ Μακεδόνων και Αλβανών.
Eκδήλωση στην Ακρόπολη για την επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. O Δήμαρχος Αθηναίων Δ. Αβραμόπουλος και ο Κύπριος πρέσβης Χ. Πασιαρδής απελευθερώνουν συμβολικά δύο λευκά περιστέρια (20/07/1999) Εκτίμησε τότε με οξυδέρκεια (και λόγω της πείρας του ως παλαιού διπλωμάτη) ότι δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις για την κατάπαυση του πυρός, ενώ εξέφρασε αμφιβολίες για το αν θα καταφέρει η νατοϊκή δύναμη να πετύχει το στόχο της, αφού ο αφοπλισμός των εμπλεκομένων είναι προβληματικός. Οι εκτιμήσεις του ατύχησαν, αλλά το σημαντικό είναι ότι απέφυγε να κάνει εκτιμήσεις για το τι θα γινόταν στη χώρα μας αν τo NATO δεν επενέβαινε και η FYROM διαλυόταν. 
