Επειδή η ιστορία ούτε παραποιείται, ούτε παραγράφεται ήρθε η ώρα ενόψει της ανάδειξης του νέου αρχηγού της Ν.Δ., να θυμηθούμε το χρονικό της πτώσης της κυβέρνησης Μητσοτάκη το '93 από τον
Αντώνη Σαμαρά και όσους σήμερα με πάθος τον στηρίζουν. Τι έλεγαν εκείνη την περίοδο. Γιατί έφυγαν από την
Ν.Δ. Κυρίως, όμως έχει αξία να παραθέσουμε δηλώσεις του λιγομίλητου σήμερα
Αντώνη Σαμαρά, σχετικά με τους λόγους που τον οδήγησαν να ρίξει την κυβέρνηση της
Ν.Δ. Αξίζει τον κόπο η Νεοδημοκράτες να θυμηθούν τι έλεγε απευθυνόμενος στον τότε πρόεδρο της Βουλής και πρώην πεθερό του
Πάνου Παναγιωτόπουλου,
Αθανάσιο Τσαλδάλη, ο τότε βουλευτής της Ν.Δ. και νυν ένθερμος υποστηρικτής της υποψηφιότητας Σαμαρά,
Γιώργος Συμπιλίδης, εξηγώντας τους λόγους που τον οδηγούσαν στην απόφαση της ανατροπής της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ευτυχώς, τα γραπτά μένουν για να θυμίζουν στους παλιότερους και να μαθαίνουν στους νεότερους. Γιατί -όπως συμβαίνει και με τους λαούς - κόμμα χωρίς μνήμη, είναι κόμμα χωρίς μέλλον. Το
parapolitika.gr παραθέτει τα όσα έλεγαν το καλοκαίρι του '93 ο Σαμαράς και οι υπόλοιποι πρωτεργάτες της «
Πολιτικής Άνοιξης»
Πιο συγκεκριμένα: Στις
6.9.1993 ο κ. Σαμαράς δηλώνει μεταξύ άλλων, ότι:
«...
μόνον η διακοπή της ανοχής προς την σημερινή Κυβέρνηση μπορεί να αποτρέψει τα επερχόμενα δραματικά γεγονότα (...) στο εθνικό θέμα της Μακεδονίας, που θα νομιμοποιούσαν το επαίσχυντο πωλητήριο του ΟΤΕ (...) Κατά συνέπεια καθιστώ δημόσια σαφές προς όλους ότι "Άνοιξη" και στήριξη της Κυβέρνησης αποτελούν δυο αντίθετες θέσεις που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν».
Στις 7.9.1993 ανεξαρτοποιείται ο
Στέφανος Στεφανόπουλος και δηλώνει προς τον Πρόεδρο της Βουλής:
«Κύριε Πρόεδρε, Η συνείδησή μου μού απαγορεύει να συμπράττω στην επικίνδυνη αυτή κυβερνητική πορεία και μου υπαγορεύει να επιχειρήσω να αποτρέψω ό,τι μπορεί ακόμα να αποτραπεί.
Συμμερίζομαι και προσυπογράφω τις διαπιστώσεις που περιλαμβάνονται στη χθεσινή δήλωση του Προέδρου της Πολιτικής Άνοιξης, Αντώνη Σαμαρά. (...) Αίρω τη εμπιστοσύνη μου από την κυβέρνηση και καθίσταμαι ανεξάρτητος βουλευτής».
Για να φθάσουμε στις 9.9.1993, οπότε ανεξαρτητοποιείται ο κ.
Γιώργος Συμπιλίδης, δηλώνοντας:
«Το θέμα της Μακεδονίας μας δρομολογήθηκε (...) προς την κατεύθυνση της εθνικής τραγωδίας. (...) Το θέμα του ΟΤΕ, μετά μάλιστα από τις γνωστές περιπέτειες της ΑΓΕΤ, εγείρει τεράστια ερωτηματικά (...)
Κύριε πρόεδρε, όλα τα παραπάνω με φέρνουν στην επώδυνη θέση να κάνω χρήση του συνταγματικού μου δικαιώματος και να προχωρήσω στην άρση της εμπιστοσύνης μου από την κυβέρνηση».
Τον κ. Σαμαρά διαψεύδουν πανηγυρικά και οι ίδιες οι δηλώσεις του που ακολούθησαν την παραίτηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη:
Στις 21.12.1993 στην αγόρευσή του στη Βουλή κατά τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 1994 υποστηρίζει:
«Εύχομαι να διαψευσθώ και να έχει δίκιο στην επιλογή του (σημ. ο Α. Παπανδρέου για το Μακεδονικό), αλλά δεν παρουσιάζει καμιά εναλλακτική λύση (...). Εμείς αυτό που τώρα αποκάλυψε ο κ. Παπανδρέου, θυμίζω ότι ήταν το αίτιο για το οποίο ρίξαμε την κυβέρνηση Μητσοτάκη» (βλ. Πρακτικά Βουλής) αλλά και στις 6.11.1995 απευθυνόμενος ο κ. Σαμαράς προς τον Ανδρέα Παπανδρέου σε προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή, ισχυρίζεται: « (...) Γιατί εσείς ο ίδιος όταν εμείς ανατρέψαμε την κυβέρνηση Μητσοτάκη, για να αποτρέψουμε την παράδοση του ονόματος "Μακεδονία", σηκώσατε τη σημαία του αδιαπραγμάτευτου» (βλ. Πρακτικά Βουλής).
Αυτά, ενδεικτικά και μόνο για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κ. Σαμαρά όταν υποστηρίζει, ότι δεν ανέτρεψε αυτός την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
ΠΗΓΗ: parapolitika
